Gösteri Akışı

1. PERDE

1. Sahne

Önce Ateş vardı Ölümsüzlük dağında, Nemrut’ta tanrıların katında  Ateşe kutsandı önce her şey, tüm varoluş... Bedenin o kutsal diliyle ateşe banılıp güneşe sunuldu. Doğunun ve batının ilk kucaklaştığı yerde dünyadaki ilk barış anıtında, ateş dağında Anadolu bir Prometius ateşi ulaştırdı insanlara. Işık ırmakları gibi aktılar yeryüzüne çoğaldılar. Hayat oldular.

 

Danslar: Tanrıların dağı - Nemrut Ateş Töreni, Ateş Irmakları, Ateş Dansları, Hayat Ağacı.

 

Motifler: Orta Asya Şaman Türkleri’nden Zerdüşt ve Yezidi Kürtleri’nden Alevi Semah figürlerinden ve Güneydoğu halk danslarından esinlenme.

 



2. Sahne


Fırtınalar gönderir Zeus - Ahura Mazda ateşi alsın götürsün diye insana, İnsanla mukabele etmeyi geçirir usundan... Ve tanrıların armağanı Pandora’yı gönderir bir kutunun içinde, yanı sıra tüm kötüleri ve kötülükleri. Kötülük hüküm sürmektedir artık bu topraklara da ve kötüler, yakalarlar Prometeus‘u zincire vurular. Zeus - Ahura Mazda, zincire vurulan Prometeus’un ciğerlerini kartallara yedirecektir. İyilerle kötülerin savaşı başlamıştır. İyiler, insanlığı karanlıktan, aydınlığa kavuşturan Prometeus’u kurtarmak için gelirler. Kıyasıya bir savaş... Ancak tanrı Zeus - Ahura Mazda’nın kötülükleri, kötüler galebe çalar bu savaşta...


Danslar: Pandora, Karanlığın Ordusu, Tutsak Prometeus, Kartallar, Kurtuluş, Satir - Prometeus’un Diriliş Dansı, Aşk Üçlemesi, Aydınlık Günler, Savaş Dansları, Karanlığın Zaferi, Oryantal, Karanlığın Zaferi 2.

Motifler: Doğu Anadolu, Ege ve Akdeniz.

 

 

 

2. PERDE

1. Sahne

Göç yollarında azalır hayat, katar katar konan ve göçen halkalar yaralı bir coğrafyaya akarlar Anadolu’da. Birlikte yenilir, birlikte dirilirler bütün renkler. Buz gibi yenilgidir artık ölüm. Çok çok eski bir ağıttır Anadolu. Karanlık ile aydınlık savaşının başladığı günden beri bir iyi kazanır bir kötü. Ağıtlar yükselir gökyüzüne. Dünyanın gördüğü en eski ağıdı yine aynı toprağa söyle şimdi tüm yenilenler. Ama umut hep vardır. Çıkagelir birden insan sıcaklığında ateş parlaklığında bir umut. Ete kemiğe bürünmüştür, çağdaş bir Prometheus’dur O. Tasavvufi bir rüzgarla varır; ruhlar semaya ulaşırken insanoğluna. Yaratır ve yeniler her şeyi. Orada, artık dirilişin ve hesaplaşmanın dansı başlar. Aydınlığın ordusu kuşatır tüm karanlıkları. Zafer dalga dalga yayılır Anadolu toprağına.

 

Danslar: Ağıt, hayalet Dansçıları, Aydınlığın Ordusu, Kötülerin dünyasına dönüş, Savaş Mozaik, Dalgaların Coşkusu.

 

Motifler: Doğu Anadolu, İçbatı Ege, İstanbul ve Karadeniz danslarından yararlanılmıştır.

 

 

2. Sahne

Davulların savaşı başlar artık Anadolu’da. İyiler ve kötüler karışmış bir araya, iki ordu barışa savaşmaktadır. Davullar önce savaş için vurulur. Savaşın akışı iyiler ve kötüler arasında gidip gelir. Önce kadınlar barışı sağlar kendi aralarında. Sonra da erkekler. Artık davullar barış için vurmaktadır. İnsanoğlu kendi içindeki iyiliğe yenilmiştir. İyidir, Anadolu iyidir insanlar. Bütün yönler barıştır. Yaratan ve yaratılan da el sıkışır ve ahid keser barışa.

 

 

3. Sahne

Bir gökkuşağıdır Anadolu. Bütün renkleri içinde barındıran, suyu derin, toprağı sert, dağı yüksek, ovası kavurucu bir gökkuşağı. Artık bütün renklerin barışı , dansı vardır suda, toprakta. O renkler ki nasıl savaşın acısını yaşadılarsa yüreklerinde, şimdi de barışın coşkusunu yaşarlar danslarında.

Danslar: Ramo, Yeniden Hayat Ağacı, Çoğalış, Çağrı.

Motifler: Trakya ve Balkan Dansları Esinlenme.